Сугыш дигән нәрсә безнең  дә ишекне шакыды ...
              Җиңүгә  юл  бик озын һәм авыр булды. Фронтта да, тылда да һәр кешедән гаятъ зур рухи киеренкелек һәм фидакарьлек  таләп ителде. Җиңү  исәпсез-хисапсыз  корбаннар  бәрабәренә  яуланды. Сугышның  утлы өермәсе  бөтен илне айкап үтте, һәр йортка, һәр гаиләгә гомерлек кайгы-хәсрәт, зур михнәтләр китерде, берничә буын кешеләренең бәгырен көйдереп, язмышларын җимереп узды. Сугыш  кырларында,  фронтларда    меңләгән кешеләрнең чәчәк кебек яшь гомерләре өзелде. Явыз  дошман  белән көрәштә сугышчыларыбыз үз-үзләрен аямадылар, соңгы сулышларына кадәр изге антларына тугры калдылар. Намусларына  тап төшермәделәр, Ватаныбыз  халкын  коллыктан  саклап калдылар.  Бу олы батырлык, тиңдәшсез  хезмәтне  бөтен дөнья халкы олылый, алар мәңгелеккә тарих битләренә язылган.
               Без ,5 б сыйныф укучылары,кабаттан үзебезнең хөрмәтле ветераннарыбыз белән очраштык. Очрашу –үзе бер гомер,- диләр. Чыннан да,безне алар үз балаларын каршы алган кебек каршы алалар. Нургалиев Мөхәммәт абый турында газета укучыларыбызга да җиткерәсебез килә.
             Ул 1927 елның 4 апрелендә Урта Азиядә туган. Әнисе укытучы булган .Гаилә Спас районы Звезда поселогына күчеп кайткан .Мөхәммәт абыйны 1944  елда  сугышка алалар.Ул Көнчыгыш  Украина якларында хезмәт итә  .Исән –имин сугыштан кайта ,Казан шәһәренә урнашып 16 нчы заводта эшли башлый .Хатыны Миңниҗамал белән 2 бала тәрбияләп үстерәләр .Олы улы, Марат Нургалиев  , Мәскәүдә капитан ВВС, кызы Миләүшә Нургалиева  Казанда ательеда  эшли .  Мөхәммәт абый шушы кызы тәрбиясендә яши.  Мөхәммәт абый хәзергесе  көндә тормышыннан кәнагать,ул безне уен –көлкеле сүзләре белән озатып калды .Шундый ветераннарыбыз  безнең өчен зур үрнәк .Аларга бары сәламәтлек кенә телисе килә .