Есть даты, которые навсегда вписаны в историю страны чёрной краской. Сегодня один из таких дней. В память о трагедии в Беслане во всей школе прошли минуты молчания и классные часы. Наши ученики смотрели документальные кадры, слушали рассказы учителей и пытались осознать главное: почему так важно быть добрее друг к другу, почему нельзя оставаться равнодушным чужой беде и как распознать угрозу. Это тяжёлый, но необходимый разговор. Говорили со слезами на глазах, особенно когда видели фото детей, идущих в школу с цветами 1 сентября 2004 года... Светлая память погибшим. Сил их близким. И мирного неба над головой каждому из нас.

Ил тарихына мәңгегә кара буяу белән язылган даталар бар. Бүген шундый көннәрнең берсе. Бесландагы фаҗига истәлегенә бөтен мәктәптә  тынлык минутлары һәм класс сәгатьләре узды. Укучыларыбыз документаль кадрлар карадылар, укытучыларның сөйләгәннәрен тыңладылар һәм төп  ни өчен бер-беребезгә карата игелекле булу мөһим, ни өчен чит кешенең бәласенә битараф калырга ярамый һәм куркынычны ничек танырга кебек сорауларга җавап эзләделәр. Бу авыр, ләкин кирәкле сөйләшү. 2004 елның 1 сентябрендә чәчәкләр тотып мәктәпкә баручы балаларның фотоларын күргәч, күз яшьләрсез карап булмый.... Аларның якыннарына көч. Һәм безнең һәрберебезнең баш өстендә тыныч күк йөзе телибез!